Fraude

Oplichting (art. 326 Sr) is misleiding waarbij u iemand goederen of geld afhandig maakt via valse naam, hoedanigheid, listige kunstgrepen of een samenweefsel van verdichtsels. Witwassen (art. 420bis Sr) is het verbergen of omzetten van geld dat al uit een misdrijf komt. Het zijn twee aparte delicten die in eenzelfde zaak naast elkaar kunnen lopen.

Bij opzettelijk witwassen (art. 420bis Sr) wist u dat het geld uit misdrijf kwam en handelde u toch. Strafmaximum: 6 jaar. Bij schuldwitwassen (art. 420quater Sr) had u redelijkerwijs moeten vermoeden dat het geld uit misdrijf kwam, zonder dat u het zeker wist. Strafmaximum: 2 jaar. Het verschil is voor de strafmaat groot.

FIOD (Fiscale Inlichtingen- en Opsporingsdienst) onderzoekt fraudezaken in de financieel-economische sfeer. Onderzoeken duren soms maandenlang met tap, observatie, financieel onderzoek, getuigenverhoor en internationale rechtshulp. Doorzoeking van woning en bedrijf gebeurt vaak gelijktijdig met aanhouding. Het dossier dat eindigt in een dagvaarding is meestal het topje van een veel uitgebreider onderzoek.

Een aparte vordering van het OM om het wederrechtelijk verkregen voordeel terug te vorderen (art. 36e Sr). Bij fraudezaken vaak hoger dan de boete zelf. Tegenargumenten op de hoogte van het voordeel, op aftrekposten, en op alternatieve toerekening van geldstromen, horen vanaf het begin van de strafzaak te worden voorbereid.

Voor opzet-witwassen moet bewijsbaar zijn dat u wist of had moeten begrijpen dat het geld een criminele herkomst had. Een legitieme verklaring voor de ontvangst (loterij, schenking, contante betaling tegen ontvangstbevestiging) kan opzet ontkrachten. Per geval te beoordelen op basis van de feiten.

In financieel-economische zaken biedt het OM soms een schikking aan. Dat kan een snelle afronding bieden, maar betekent erkenning van het feit en betaling. Een schikking dient zorgvuldig te worden afgewogen tegen de kans op vrijspraak of vermindering van straf bij behandeling door de rechter.